Na podstawie:
Atlas of the World's Languages in Danger
UNESCO Publishing, wyd. 3, 2010
(rozdz. 12 — Marleen Haboud)
„Ogólna tendencja dla wszystkich języków w regionie to stała regresja — nawet jeśli niektóre języki są nadal używane przez młode pokolenia."
| Język | Kraj | Status UNESCO | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Chipaya (Uru-Chipaya) | Boliwia | Poważnie zagrożony | Kilka tys. mówiących; jedyna żywa gałąź rodziny Uru-Chipaya |
| Kawki / Jacaru | Peru | Krytycznie zagrożony | Kilkudziesięciu starszych mówiących, prowincja Yauyos |
| Leko | Boliwia | Krytycznie zagrożony | Język izolowany; kilkudziesięciu mówiących, płn. Boliwia |
| Kallawaya | Boliwia | Krytycznie zagrożony | Rytualno-medyczny, tylko ojciec→syn; lista UNESCO dziedzictwa niematerialnego |
| Keczua (wiele odmian) | 6 krajów | Podatny / zdecydowanie zagrożony | Globalnie duży, ale wiele lokalnych odmian wymiera; dzieci nie przejmują |
| Puquina | — | Wymarły (XIX w.) | Niegdyś jeden z trzech „języków generalnych" Inków |
| Mochica (Muchik) | — | Wymarły (poł. XX w.) | Wybrzeże płn. Peru; ostatni mówiący — ok. 1950 |
| Uru z Irohito | — | Wymarły (XX w.) | Język jeziora Titicaca; powiązany z Chipaya |
„Zagrożone języki brakuje prestiżu — nawet w oczach samych mówiących; brakuje im siły ekonomicznej i niezależności; brakuje im stabilnej infrastruktury." — Christopher Moseley, Atlas, s. 10
Lud Uru tradycyjnie żył na trzcinowych pływających wyspach Titicaca. Sąsiedzi uważali ich za odrębny gatunek — „ludzi wody". Chipaya i Uchumataqu to ostatnie żywe języki tej rodziny, historycznie powiązanej ze środowiskami wodnymi.
Niektórzy badacze uważają, że puquina (a nie keczua) była pierwotnym językiem dynastii inkaskiej i ludu Tiahuanaco. W XVI w. Hiszpanie uznali ją za jeden z trzech „języków generalnych" Peru. Dziś zostały po niej tylko nazwy geograficzne i kilka stron tekstów religijnych z 1607 r.
Uzdrowiciele Kallawaya z Charazani (Boliwia) używają na co dzień ajmara i hiszpańskiego, ale utrzymują tajny język — przekazywany wyłącznie z ojca na syna — kodujący wiedzę o tysiącach roślin leczniczych. Fundament słownictwa pochodzi z wymarłej puquiny. Kallawaya figuruje na liście UNESCO niematerialnego dziedzictwa (2008). Wielu badaczy uważa, że wkrótce zniknie.
Audycje krótkofalowe „Głosu Andów" (La Voz de los Andes, Ekwador) w keczua są słyszalne i zrozumiałe — mimo różnic dialektalnych — od płd. Kolumbii przez Ekwador, Peru i Boliwię aż po Santiago del Estero w Argentynie.
2017 r., Sewilla (Univ. Pablo de Olavide) — Carmen Escalante Gutiérrez obroniła pierwszą w Europie pracę doktorską w języku keczua.
| Pytanie | Odpowiedź w skrócie |
|---|---|
| Które języki są zagrożone? | Chipaya, Kawki, Leko, Kallawaya — krytycznie; dziesiątki odmian keczua — poważnie; Puquina, Mochica, Uru — wymarłe |
| Dlaczego? | Kolonializm, stygmatyzacja, migracja, brak prestiżu ekonomicznego, dominacja hiszpańskiego |
| Jaka przyszłość? | Pesymistyczna dla małych języków; niepewna dla keczua i ajmara mimo milionów mówiących |
| Działania ochronne? | Konstytucje Boliwii i Peru, EIB, ruchy rdzenne, Radio, dokumentacja, projekty wspólnotowe |
| Aktywna eradykacja? | Historycznie tak (program sterylizacji Fujimoriego); dziś raczej bierna marginalizacja systemowa |
Atlas UNESCO (2010) szacuje ok. 2 500 zagrożonych języków na świecie.
Region andyjski jest jednym z globalnych „hotspotów" tego kryzysu.
Główne źródło: Moseley, C. (red.), Atlas of the World's Languages in Danger, wyd. 3, UNESCO Publishing, Paryż 2010 · ISBN 978-92-3-104096-2